Siz! Hiç mi Instagram'da fotoğrafa yakınlaşayım derken onu beğenmediniz? Facebook'ta profilde gezerken yanlışlıkla hiç mi birilerini eklemediniz!? Twitter'da birini hiç mi yanlışlıkla favlamadınız? Büyük ihtimalle yaptınız... işte bunlar hep uygulamaların aşırı kolaylaştırılmasından :)
Böyle şeyler yaşamayalım diye uygulama geliştirenlerin uygulamaları biraz daha kontrollü yapması gerekiyor aslında. Çünkü insan hata yapar ve bunu en aza indirmek için kullanıcının o anda yapmak istediği şeyden emin olmamız gerekir. Bunun için tek yapmamız gereken yapılan işlemden sonra "emin misiniz?" diye son bir onay istemek.
İşte bunu kullanıcıya sormak için de alertleri kullanmamız gerekir. Şimdi nasıl kullanacağız ona bir göz atalım.
Alertleri kullanıcıya bilgi verme amaçlı "Tamam" , "Anladım", "Ok" gibi tek bir buton içerecek şekilde kullanabiliriz veya kullanıcıya bir soru sorup bunun cevabına göre("Evet", "Hayır", "Vazgeç" gibi) farklı işlemler yapacak şekilde düzenleyebiliriz.
Alerti UIAlertView ile aşağıdaki gibi oluşturabiliriz;
let alert = UIAlertView()
alert.title = "Hata"
alert.message = "Lütfen internete bağlı olduğunuzdan emin olun."
alert.addButtonWithTitle("Tamam")
alert.show()
UIAlertController'ın kullanımı ise şu şekilde ;
var refreshAlert = UIAlertController(title: "Sil", message: "Silmek istediğinizden emin misiniz?", preferredStyle: UIAlertControllerStyle.Alert)
refreshAlert.addAction(UIAlertAction(title: "Evet", style: .Default, handler: { (action: UIAlertAction!) in
println("Siliniyor")
//Cevap evetse yapılacak işlemler
}))
refreshAlert.addAction(UIAlertAction(title: "Vazgeç", style: .Default, handler: { (action: UIAlertAction!) in
println("Vazgeçildi")
//Cevap hayırsa yapılacak işlemler
}))
presentViewController(refreshAlert, animated: true, completion: nil)
Swift ile alert oluşturarak uyarı ekranları çıkarmak bu kadar basit...
Yazımı aşağıdaki şarkı ile sonlandırıyorum herkese kolay gelsin :)
https://www.youtube.com/watch?v=YOiN6Doh6uw
17 Mart 2015 Salı
2 Mart 2015 Pazartesi
Biri hayvan mı dedi?
Bu aralar hastahane ortamında biraz fazla bulundum ve ortamı yakından gözlemleme olanağı buldum. Dehşete düştüm sonra yavaş yavaş kendime geldim.
Yaşanan olaylar tanık olduğum dialoglar insanlar hakkında biraz umutsuzluğa kapılmama neden oldu. Çoğu kez bu kadar da olur mu canım dedim bazen kahkaha attım. sonra aşağıda paylaşacağım videoya denk geldim ama önce tanık olduğum olaylardan sadece ikisini aktaracağım. Olay dediğime bakmayın bunlar her an devam eden süreçler ama çok haşır neşir olmadığımızdan biraz garip geldi. Bundan sonra yazdığım uygulamalara önce bu pencereden bakacağım hatta mümkünse hastaneye götürüp birkaç kişiden uygulamayı denemesini isteyeceğim :)
İlk olarak röntgen sırasından bahsedeceğim. Burada önce kaydınızı yaptırıyorsunuz daha sonra içeriden hemşireler çıkıp 2 3 kişinin ismini söylüyorlar onlar çıkınca yenileri çağırılıyor.
Olay tek cümleyle açıklanacak kadar basit hastanın yapması gereken şey beklemek ismi çağırıldığında içeri girmek. Fakat hemşireyi deliye döndürecek şekilde kapının önüne yığılmalar uyarmasına rağmen yüzüne boş boş bakıp kenara çekilmemeler. İsmimiz okunmadı diye her çağırılan kişiden sonra hemşireye tekrar tekrar sormalar... Ben olsam delirirdim Allah sabır versin yıpranma payı alması gereken bir meslek.
İkincisi daha vahim bir durumdu. Doktorların odalarının önüne ekranlar koyulmuş ve sıraya göre ekranda bir hasta listesi var. Sırası gelen hastanın ismi ise tüm ekranı kaplayacak şekilde yanıp sönüyor ve adı yazan hasta içeri giriyor. Yani olması gereken bu fakat burada da işler böyle yürümüyor. Doktorun odasının önünde bekleyen amca hasta daha içerideyken pat diye kapıyı açıyor "benim adım yazıyor işte geleyim mi" diyor. Doktor "hayır tüm ekranda adın yazcak o zaman geleceksin" diyor. Hasta "tamam tüm adım yazıyor işte" diyor. Amca biz seni çağıracağız dendiği halde daha 1 dakika geçmeden tekrar kapı çalınıyor "yav işte benim adım yazıyor orda geleyim mi" sorusu tekrar soruluyor. Çalışanların sabır çıtası hayli yükselmişti gerçekten tahammül sınırları zorlanmasına rağmen seslerini bile yükseltmiyorlar alışmışlar toplumun seviyesine. Amcanın yaşına verelim desem gördüğüm gençlerin durumu da pek farklı değil.
Hastahane sanki hastaları iyileştirmek için değil de sağlıklı insanları hasta etmek için yapılmış gibi. Pastanede pasta yapılır hastanede de insanlar hasta yapılıyor herhalde.
Şimdi aşağıdaki video daha anlamlı gelecektir sanırım.
https://www.facebook.com/video.php?v=849621798419211
Yaşanan olaylar tanık olduğum dialoglar insanlar hakkında biraz umutsuzluğa kapılmama neden oldu. Çoğu kez bu kadar da olur mu canım dedim bazen kahkaha attım. sonra aşağıda paylaşacağım videoya denk geldim ama önce tanık olduğum olaylardan sadece ikisini aktaracağım. Olay dediğime bakmayın bunlar her an devam eden süreçler ama çok haşır neşir olmadığımızdan biraz garip geldi. Bundan sonra yazdığım uygulamalara önce bu pencereden bakacağım hatta mümkünse hastaneye götürüp birkaç kişiden uygulamayı denemesini isteyeceğim :)
İlk olarak röntgen sırasından bahsedeceğim. Burada önce kaydınızı yaptırıyorsunuz daha sonra içeriden hemşireler çıkıp 2 3 kişinin ismini söylüyorlar onlar çıkınca yenileri çağırılıyor.
Olay tek cümleyle açıklanacak kadar basit hastanın yapması gereken şey beklemek ismi çağırıldığında içeri girmek. Fakat hemşireyi deliye döndürecek şekilde kapının önüne yığılmalar uyarmasına rağmen yüzüne boş boş bakıp kenara çekilmemeler. İsmimiz okunmadı diye her çağırılan kişiden sonra hemşireye tekrar tekrar sormalar... Ben olsam delirirdim Allah sabır versin yıpranma payı alması gereken bir meslek.
İkincisi daha vahim bir durumdu. Doktorların odalarının önüne ekranlar koyulmuş ve sıraya göre ekranda bir hasta listesi var. Sırası gelen hastanın ismi ise tüm ekranı kaplayacak şekilde yanıp sönüyor ve adı yazan hasta içeri giriyor. Yani olması gereken bu fakat burada da işler böyle yürümüyor. Doktorun odasının önünde bekleyen amca hasta daha içerideyken pat diye kapıyı açıyor "benim adım yazıyor işte geleyim mi" diyor. Doktor "hayır tüm ekranda adın yazcak o zaman geleceksin" diyor. Hasta "tamam tüm adım yazıyor işte" diyor. Amca biz seni çağıracağız dendiği halde daha 1 dakika geçmeden tekrar kapı çalınıyor "yav işte benim adım yazıyor orda geleyim mi" sorusu tekrar soruluyor. Çalışanların sabır çıtası hayli yükselmişti gerçekten tahammül sınırları zorlanmasına rağmen seslerini bile yükseltmiyorlar alışmışlar toplumun seviyesine. Amcanın yaşına verelim desem gördüğüm gençlerin durumu da pek farklı değil.
Hastahane sanki hastaları iyileştirmek için değil de sağlıklı insanları hasta etmek için yapılmış gibi. Pastanede pasta yapılır hastanede de insanlar hasta yapılıyor herhalde.
Şimdi aşağıdaki video daha anlamlı gelecektir sanırım.
https://www.facebook.com/video.php?v=849621798419211
Kaydol:
Yorumlar (Atom)