Biri hayvan mı dedi?

Bu aralar hastahane ortamında biraz fazla bulundum ve ortamı yakından gözlemleme olanağı buldum. Dehşete düştüm sonra yavaş yavaş kendime geldim.
Yaşanan olaylar tanık olduğum dialoglar insanlar hakkında biraz umutsuzluğa kapılmama neden oldu. Çoğu kez bu kadar da olur mu canım dedim bazen kahkaha attım. sonra aşağıda paylaşacağım videoya denk geldim ama önce tanık olduğum olaylardan sadece ikisini aktaracağım. Olay dediğime bakmayın bunlar her an devam eden süreçler ama çok haşır neşir olmadığımızdan biraz garip geldi. Bundan sonra yazdığım uygulamalara önce bu pencereden bakacağım hatta mümkünse hastaneye götürüp birkaç kişiden uygulamayı denemesini isteyeceğim :)

İlk olarak röntgen sırasından bahsedeceğim. Burada önce kaydınızı yaptırıyorsunuz daha sonra içeriden hemşireler çıkıp 2 3 kişinin ismini söylüyorlar onlar çıkınca yenileri çağırılıyor.
Olay tek cümleyle açıklanacak kadar basit hastanın yapması gereken şey beklemek ismi çağırıldığında içeri girmek. Fakat hemşireyi deliye döndürecek şekilde kapının önüne yığılmalar uyarmasına rağmen yüzüne boş boş bakıp kenara çekilmemeler. İsmimiz okunmadı diye her çağırılan kişiden sonra hemşireye tekrar tekrar sormalar... Ben olsam delirirdim Allah sabır versin yıpranma payı alması gereken bir meslek.
İkincisi daha vahim bir durumdu. Doktorların odalarının önüne ekranlar koyulmuş ve sıraya göre ekranda bir hasta listesi var. Sırası gelen hastanın ismi ise tüm ekranı kaplayacak şekilde yanıp sönüyor ve adı yazan hasta içeri giriyor. Yani olması gereken bu fakat burada da işler böyle yürümüyor. Doktorun odasının önünde bekleyen amca hasta daha içerideyken pat diye kapıyı açıyor "benim adım yazıyor işte geleyim mi" diyor. Doktor "hayır tüm ekranda adın yazcak o zaman geleceksin" diyor. Hasta "tamam tüm adım yazıyor işte" diyor. Amca biz seni çağıracağız dendiği halde daha 1 dakika geçmeden tekrar kapı çalınıyor "yav işte benim adım yazıyor orda geleyim mi" sorusu tekrar soruluyor. Çalışanların sabır çıtası hayli yükselmişti gerçekten tahammül sınırları zorlanmasına rağmen seslerini bile yükseltmiyorlar alışmışlar toplumun seviyesine. Amcanın yaşına verelim desem gördüğüm gençlerin durumu da pek farklı değil.
Hastahane sanki hastaları iyileştirmek için değil de sağlıklı insanları hasta etmek için yapılmış gibi. Pastanede pasta yapılır hastanede de insanlar hasta yapılıyor herhalde.

Şimdi aşağıdaki video daha anlamlı gelecektir sanırım.


https://www.facebook.com/video.php?v=849621798419211